[ Pobierz całość w formacie PDF ]

3) przestrzegać ciszy nocnej w godzinach 22.00-6.00, a w dni świąteczne do godziny 7.00,
4) przestrzegać zasad współżycia społecznego,
5) dbać o higienę osobistą i czystość pomieszczenia,
6) korzystać z wyposażenia pomieszczenia zgodnie z jego przeznaczeniem,
7) niezwłocznie powiadomić policjanta pełniącego służbę w pomieszczeniu
o wystąpieniu choroby, samookaleczeniu lub innym groznym w skutkach zdarzeniu.
Sposób realizacji uprawnień oraz egzekwowania obowiązków osoby zatrzymanej przez
policjanta pełniącego służbę w PDOZ
W związku z tym że osoba zatrzymana ma prawo rozporządzania przedmiotami
przekazanymi do depozytu, jeżeli przedmioty te nie zostały zabezpieczone w trybie
przepisów o egzekucji administracyjnej lub przedmioty te i środki płatnicze nie zostały
zatrzymane lub zajęte w drodze zabezpieczenia można wydać je osobie upoważnionej na
podstawie pisemnego wniosku właściciela depozytu.
Zakup z własnych środków pieniężnych osoby zatrzymanej wyrobów tytoniowych i
prasy należy zapewnić za pośrednictwem policjanta, nie częściej niż raz dziennie,
odpowiednio w miarę możliwości.
1.12. Wydarzenia nadzwyczajne w PDOZ i szczególne środki bezpieczeństwa
wydarzenie nadzwyczajne w PDOZ to zdarzenie powodujące zagrożenie życia, zdrowia
osób tam przebywających lub zakłócające prawidłowy przebieg służby.
15 min
IZOLATKA
szczególne środki to przedsięwzięcia podejmowane przez policjanta pełniącego nadzór nad
osobami zatrzymanymi lub doprowadzonymi w celu wytrzezwienia w przypadku
wystąpienia wydarzenia nadzwyczajnego.
W przypadku wystąpienia wydarzenia
nadzwyczajnego mogą być stosowane
szczególne środki bezpieczeństwa, takie jak:
33
1) zastosowanie wzmożonej obserwacji,
2) zamknięcie w pokoju w izolacji od innych zatrzymanych lub doprowadzonych w celu
wytrzezwienia,
3) użycie siły fizycznej wobec osób umieszczonych w pomieszczeniach w sytuacjach, gdy
stawiają opór,
4) założenie pasa obezwładniającego lub kaftana bezpieczeństwa.
Przypadki stosowania szczególnych środków bezpieczeństwa
Do wydarzeń nadzwyczajnych w pomieszczeniach przeznaczonych dla osób
zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzezwienia dochodzi w sytuacjach, gdy
zatrzymani lub doprowadzeni w celu wytrzezwienia:
1) usiłują targnąć się na życie lub zdrowie własne lub innych osób,
2) zagrażają porządkowi i bezpieczeństwu w pomieszczeniach,
3) usiłują zbiec,
4) niszczą przedmioty stanowiące wyposażenie pomieszczeń,
5) nakłaniają do buntu lub zbiorowej ucieczki.
Zasady stosowania szczególnych środków bezpieczeństwa
Szczególne środki bezpieczeństwa mogą być stosowane po bezskutecznym
uprzedzeniu i przywołaniu zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzezwienia do
porządku.
W razie bezpośredniego zamachu na życie lub zdrowie policjanta albo innej osoby
policjant może użyć siły fizycznej bez uprzedzenia i przywołania do porządku.
Stosując szczególne środki bezpieczeństwa oraz w kontaktach z osobami
zatrzymanymi lub doprowadzonymi w celu wytrzezwienia, funkcjonariusz musi pamiętać o
zakazach stosowania tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,
wynikającymi przede wszystkim z art. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Politycznych i
Obywatelskich oraz z art. 3 EKPC, który stanowi, że  [& ] nikt nie może być poddany
torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu .
W Konwencji w sprawie Zakazu Stosowania Tortur oraz Innego Okrutnego,
Nieludzkiego lub Poniżającego Traktowania albo Karania z 10 grudnia 1984 roku tortury
zdefiniowano jako:  [& ] każde działanie, którym jakiejkolwiek osobie zadaje się ostry ból
lub cierpienie, fizyczne bądz psychiczne, w celu uzyskania od niej lub od osoby trzeciej
informacji lub wyznania, w celu ukarania jej za czyn popełniony przez nią lub osobę trzecią
albo o którego dokonanie jest ona podejrzana, a także w celu zastraszenia lub wywarcia
nacisku na nią lub trzecią osobę albo w jakimkolwiek innym celu wynikającym z wszelkiej
formy dyskryminacji, gdy taki ból lub cierpienie powodowane są przez funkcjonariusza
państwowego lub inną osobę występującą w charakterze urzędowym albo z ich polecenia
albo za wyrazną lub milczącą zgodą .
Określenie to nie obejmuje bólu lub cierpienia wynikających jedynie ze zgodnych z prawem
sankcji, nieodłącznie związanych z tymi sankcjami lub wywołanych przez nie przypadkowo.
Ponadto artykuł 16 Konwencji zobowiązuje państwo do zapobiegania także  innym
aktom okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania . Według Kodeksu
postępowania funkcjonariuszy porządku prawnego ONZ  okrutne, nieludzkie lub poniżające
traktowanie albo karanie należy interpretować w sposób zapewniający możliwie najszerszą
ochronę przed fizycznymi lub psychicznymi nadużyciami. W polskich warunkach problem
stanowią nie tyle tortury, co właśnie kwestia poniżającego postępowania albo karania.
34
EKPC zapewnia możliwość skargi osoby do Europejskiej Komisji Praw Człowieka i
Trybunału Praw Człowieka.
Ponadto Europejska Konwencja o Zapobieganiu Torturom oraz Nieludzkiemu lub
Poniżającemu Traktowaniu lub Karaniu z 26 listopada 1987 r. przewiduje system
regularnych wizytacji miejsc, w których przebywają osoby pozbawione wolności, m.in.
pomieszczeń dla osób zatrzymanych i doprowadzonych w celu wytrzezwienia i aresztów w
celu wydalenia  przez Europejski Komitet Zapobiegania Torturom.
Artykuł 14 Konwencji w sprawie Zakazu Stosowania Tortur oraz Innego Okrutnego,
Nieludzkiego lub Poniżającego Traktowania albo Karania z 1984 r. przyznaje ofierze tortur
prawo do odszkodowania. W razie śmierci ofiary tortur prawo do odszkodowania przyznaje
osobom, które pozostawały na jej utrzymaniu lub innym osobom na mocy prawa
wewnętrznego.
Na poziomie ustawodawstwa krajowego nader istotny jest art. 40 Konstytucji, który
stanowi, że  [& ] nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub
poniżającemu traktowaniu i karaniu. Zakazuje się stosowania kar cielesnych . Podobnie jak
w prawie międzynarodowym, Konstytucja utrzymuje absolutność zakazów wynikających z
art. 40 także w czasie stanu wojennego i wyjątkowego (art. 233 ust. 1 Konstytucji).
Wyrazem zakazu stosowania tortur oraz okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego
traktowania albo karania na gruncie polskiego prawa policyjnego jest art. 14 ust. 3 ustawy o
Policji, stanowiący, że  [& ] policjanci w toku wykonywania czynności służbowych mają
obowiązek respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka .
Osoby uprawnione do podjęcia decyzji o użyciu szczególnych środków bezpieczeństwa
Po bezskutecznym uprzedzeniu i przywołaniu zatrzymanego lub doprowadzonego w
celu wytrzezwienia do porządku decyzję o zastosowaniu szczególnych środków
bezpieczeństwa podejmuje komendant jednostki Policji lub policjant przez niego
upoważniony.
W razie bezpośredniego zamachu na życie lub zdrowie policjanta lub innej osoby,
decyzję o zastosowaniu siły fizycznej w stosunku do zatrzymanych lub doprowadzonych w
celu wytrzezwienia podejmuje policjant pełniący służbę w pomieszczeniach. [ Pobierz całość w formacie PDF ]