[ Pobierz całość w formacie PDF ]

Pałukami i innymi swymi pomocnikami, zabrał niespodzianie stada ze
%7łnina i innych wsi i bezpiecznie uprowadził je do Gołańczy. A to
dlatego, że ludzie z powiatu żnińskiego, z rozkazu Grzymały, oblegali
twierdzę lusowską. Następnie wielka ilość zbrojnych ludzi, którzy
przez nienawiść ku Domaratowi do niego (Arnolda) się przyłączyli,
po wielekroć plądrowała i pustoszyła ziemię nakielską.
95 O spaleniu miasta Aekna. Grzymała razem z Wojtkiem,
kasztelanem kamieńskim młodszym, urządziwszy zasadzkę pod
miastem Aeknem, kazali chwytać i uprowadzać konie. Gdy zaś
mieszkańcy miasta z pewną liczbą uzbrojonych ludzi rzucili się w
pogoń za rabusiami, ci, wypadłszy z zasadzki, pognali za
mieszczanami uciekającymi do miasta i tym sposobem opanowawszy
miasto ze szczętem je spalili.
96 O oblężeniu miasta %7łnina. Podczas gdy wojska Węgrów,
Krakowian i Sandomierzan zachowywały się po nieprzyjacielsku w
różnych stronach Mazowsza, starosta wielkopolski Pielgrzym za radą
niektórych wrogów arcybiskupa gnieznieńskiego, wspólnie z
Wincentym, wojewodą poznańskim, kasztelanami: Dzierżkiem z
Ostroroga santockim i Sędziwojem Zwidwą nakielskim, Arnoldem z
Wałdowa i Pałukami, oraz innymi ziemianami, zebrawszy dosyć silne
wojsko, przybył w niedzielę, dnia 6 września, rano, pod %7łnin i obiegł
go, szerząc straszne spustoszenie po okolicznych wsiach
arcybiskupich. Nazajutrz rano, spaliwszy folwarki mieszczan,
położone z obu stron miasta, obciążony bogatym łupem (odstąpił i)
przenocował w Biskupicach, wsi arcybiskupiej. Następnego zaś dnia,
w święto Narodzenia Najświętszej Panny339, i nazajutrz, ciągnąc do
Gniezna, straszliwie spustoszył resztę wsi arcybiskupa, kapituły i
Grzymalitów. Przybywszy do Gniezna, wszyscy oni rozlokowali się
we dworach arcybiskupa i kanoników, gdzie niemałe szkody
wyrządzili.
97 O oblężeniu miasta Brześcia. Splądrowawszy i nielitościwie
spaliwszy ziemie mazowieckie koło Radomia340, Sochaczewa,
Aowicza, Gąbina i Gostynina, wspomniane wojsko Węgrów,
Krakowian i Sandomierzan, w piątek 25 września, obiegło miasto
Brześć Kujawski. Stojąc zaś pod tym miastem przez jedenaście dni,
okrutnie pustoszyło ziemię kujawską. Nareszcie za pośrednictwem
księcia opolskiego i kujawskiego Władysława, zawarto na pewnych
warunkach z księciem Siemowitem mazowieckim i jego stronnikami
rozejm do następnej Wielkanocy341. Po zawarciu tego rozejmu,
Węgrzy, straciwszy bardzo mało swoich, lecz za to wyrządziwszy
niegodziwie wiele złego w Królestwie Polskim, ścigani wiecznym
przekleństwem, a wzbogaceni niemałym łupem, wrócili cało - ku
wielkiej hańbie Polaków - do domu. Dzikie to plemię nie wzdragało
się znieważać wszystkich kościołów, do których tylko mogło się
dostać, nie oszczędzając bynajmniej sakramentów Ciała
339
8 września 1383.
340
Tak jest w tekście; u Sommersberga:  circa Radam" - zapewne zamiast "Rudam", gdyż
Radom jest za daleko (przypis J. %7łerbiłły).
341
Do 10 kwietnia 1384.
Pańskiego, ani relikwii świętych. Niech padnie na wieczne czasy
świerzb bydlęcy na tych, za których sprawą nieposkromione to plemię
było wezwane na pomoc w celu rzekomej opieki, bo z pewnością
więcej z zawiści aniżeli gwoli pomocy było ono przywołane.
98 O Jakim sposobem było rozbite wojsko Domarata. Domarat,
chcąc wobec margrabiego i Węgrów wykazać potęgę swego
stronnictwa, ponad stan rzeczywisty, sprowadził wielką ilość
Pomorzan i Sasów, których zgromadził za pomocą próśb i pieniędzy.
Przeszło setkę kopijników tego i innego ludu orężnego pomieścił w
%7łninie, mieście arcybiskupim, aby z niego pustoszyli ziemie kujawską
i wielkopolską, sam zaś czekał na Kujawach na przybycie
margrabiego z Węgrami. Jakoż (owi kopijnicy) ze %7łnina popełnili w
obu ziemiach wiele grabieży. Wreszcie w dniu i miesiącu powyższym,
gdy po spustoszeniu pewnych wsi koło Kruszwicy, wojsko Domarata
powracało do %7łnina, część jego, mianowicie czterdziestu pięciu
kopijników oddzieliło się i poszło do (miejscowości) Piaski, [ Pobierz całość w formacie PDF ]